De glorie van God
werd gepost op 23 juli 2007 en er is nu 1 reactie
Vorige week woensdag was ik bezoek bij een goeie vriendin van mij die ik al een hele poos niet had gesproken. We zagen elkaar wel regelmatig, maar echt diepe gesprekken, dat was alweer een tijdje geleden. Woensdag dus, was ik weer daar en hebben we weer heerlijk bij kunnen kletsen over onze levens. Eigenlijk over alles wat we de afgelopen paar maanden hebben gedaan en over de toekomst en alles wat daar dan verder nog bij komt kijken. Heerlijk, zeg ik, want zoiets moet wel van de Heer zijn. Dat soort momenten zijn namelijk echt de momenten waarop je, ik althans, gescherpt wordt - zoals Spreuken zegt. Omdat wij elkaar al zo'n tijd niet echt gesproken hadden, hebben we elkaar verteld van de hele afgelopen tijd, van wat we hebben meegemaakt, gevoeld etc.
Aan het eind van de avond kwamen we tot de conclusie dat we alleen maar hadden zitten praten over onze levens, ons gevoel en onze domme redeneringen, maar onderwijl stiekem de hele tijd over de glorie van God. Want alles wat we deden was eigenlijk vertellen over wat God het afgelopen jaar in onze levens heeft gedaan en wat Hij aan het doen is! Zo'n aparte gewaarwording was dat...dat ondanks dat we helemaal niets 'geestelijks' hebben verteld aan elkaar, we dat ondertussen gewoon wel zaten te doen. Want hoe meer ons leven tot bloei kwam, hoe meer God groot werd gemaakt. Heel gaaf om te zien dat het echt zo is dat hoe meer levend wij zijn, hoe meer Gods glorie zichtbaar wordt. En helemaal gaaf om te zien dat hoe meer we over ons eigen leven vertelden, hoe enthousiaster we over God werden...ik denk dat het echt zo werkt: the more alive, the more glory.
Gloria Dei vivens homo - the glory of God is man fully alive
Ik weet niet of ik zo duidelijk heb verwoord wat ik wilde zeggen, maar mijn rotsvaste overtuiging is gewoon dat ik helemaal niet heel hard mijn best hoef te doen om een goeie christen te zijn om God groot te maken, of om helemaal op en top levend te zijn. Eerder andersom; als ik niet mijn zo hard mijn best doe, en niet vanuit een soort kramp goed bezig probeer te zijn, word ik 'levender' en daardoor enthousiaster over de dingen waar ik voor leef - en daaruit komen de goeie dingen dan vanzelf. Das toch een veel positievere levenshouding? Ik weet niet of het honderd procent klopt of volledig theologisch verantwoord is - truth is, I don't care. Niet een heel academische instelling he? Deert me niks... :p
Mag ik van jou van de dingen uit het leven de reactie? Hmm?
Bemmel sprak op 23 juli 2007 - 23:32 en zei: