Arjen Scherff. Webmens

Over vragen, mensen en een voetbal

werd gepost op 29 juni 2009 en er is nu 1 reactie

Tijd om even na te denken, tijd op het balkon. Om even wat te schrijven, te overdenken, zo voor het slapen gaan. Even wat vragen bedenken, blaadje erbij. Vragen, want volgens een spreker, ooit, op een conferentie, ergens, ben je, zodra je gestopt bent met vragen, geestelijk dood. Ik wil nog niet dood. Laat ik mezelf eens wat afvragen.

Sommige mensen stellen veel vragen. Ik niet. Ik ben niet zo'n vragenstellert. Althans, niet op dit moment. Geestelijk dood? Misschien wel, volgens die meneer z'n stelling; maar dan dus nu meteen alweer opgewekt. Misschien was dat wel de beste man z'n doel, ons in leven houden.

Om echt te leven, je levend te voelen, heb je mensen nodig; mensen om je heen. Schitterend, dramatisch voorbeeld hiervan is natuurlijk Into the Wild; De hoofdpersoon komt er meer en meer achter hoe heerlijk het is om alleen in de natuur te zijn, maar ook hoe leeg als je het niet kunt delen met anderen. Dat gevoel ken ik wel: Het is pas echt lekker om alleen te zijn als je weet dat je het straks met een ander kunt delen. Niet per se m.b.v. woorden; soms is het heerlijk om gewoon de heerlijkheid van je af te stralen in iemands aanwezigheid.

Over heerlijkheid gesproken: Van de week een balletje overgeschopt met de buurjongen ➡ een toevallige ontmoeting, hij had een bal bij zich, ik een tas vol boodschappen ➡ en dan is één en één al gauw twee natuurlijk: Op en top heerlijkheid. Dat zoiets tonnen energie kost, mocht de pret niet drukken. Deed me beseffen dat alleen andere mensen je zo'n gevoel kunnen geven. Mensen hebben mensen nodig; is echt zo, staat in m'n scriptie. Mensen om mee na te denken, om vragen te stellen. Mensen met verschillende invalshoeken. Mensen om serieus mee te zijn. En mensen om toevallig op straat te ontmoeten en een bal mee over te schoppen. Mensen om mee te leven. Mensen zijn cool.

Mag ik van jou van de dingen uit het leven de reactie? Hmm?