Arjen Scherff. Webmens

Het Eind der Tijden

werd gepost op 29 augustus 2007 en er zijn nu 7 reacties

Nooit gedacht dat ik mezelf ooit nog zou begeven in dat grijze schemergebied tussen vrijheid van meningsuiting en de sociale verplichting tot schrijven, voor mensen met weblogs. Bij deze een woord van dank aan hen die mij vermanen wanneer ik te weinig schrijf, en een uitleg voor allen die zich afvroegen wat er van mij geworden is. Even ter verduidelijking, vrijheid van meningsuiting betekent ook dat we de vrijheid hebben onze mening niet te uiten, wanneer we dat niet wensen. Ik voel me dan ook in niets verplicht mijn weblog te updaten puur vanwege dat vrijheidsstatement. Dat gezegd hebbende, wil ik wel aangeven dat ik me er ten volste bewust van ben dat wanneer het volk roept, ik moet antwoorden. En het volk roept. Om brood. Om spelen. En om mij en een update van mijn weblog. En ik zal antwoorden. Je répondra!

Ingrijpende veranderingen vinden plaats in mijn leven! Of eigenlijk staan ze op het punt zichzelf te gaan te ontplooien. Ze staan op stapel, zogezeid, en dat is een goed iets om te weten. Want ruim vier maanden heb ik nu achter de rug waarin ik weinig dingen heb gedaan van enigerlei constructieve waarde. Vijf maanden eigenlijk, mijn scriptietijd meetellend. En dat is een lange tijd voor een mens om niets te doen. Maar wel een enorm goeie tijd, waarin je jezelf op een heel andere manier leert kennen - en dat is op zich al iets constructiefs op zich.

Een leerzame periode, zeg ik, in zekere zin meer leerzaam dan een vol jaar op school. En meer creatief dan ooit. Ik heb nog nooit zoveel geschreven (niet hier, entschuldigung, er is ook een ander), getekend, gedicht, gezongen, gephotoshopt, ideeën bedacht, niets-gedaan, films gekeken, met mensen gepraat, over de zin van het leven nagedacht, gitaar gespeeld, boeken gelezen, scripties geschreven, afgestudeerd, muziek geluisterd, van het leven genoten, mezelf leukgevonden en ...zovoorts als in de periode die achter me ligt.

Achter me ligt, jawel, want nieuwe tijden breken aan. De wind staat op het punt verandering te brengen. Het tij gaat keren! (wat overigens in de Biesbosch een verschil van wel 80cm kan maken, veel he?!) Binnen een week zal ik namelijk mijn ouderlijk huis ten tweeden male verlaten om met mezelf het pittoreske Harderwijk te gaan bewonen. En binnen een luttel aantal weken zal ik gaan werken bij een gerenommeerd mediabedrijf (daarover later meer). Jawel, mijn leven neemt een interessante wending, vind je ook niet? Een compleet nieuw leven ligt voor mij in het verschiet.

En bij een nieuw leven hoort...

een nieuw kapsel!

Pretty freaking pretty innit?! Out with the curls, in with the girls! Hahahahaha, kort haar! Ik ben er zeer, zeer content mee, want na 2 jaar, ofzowiets, met steeds langer wordend haar rond te hebben gelopen, was ik wel weer toe aan wat nieuws.

De laatste dagen

En zo slijt ik mijn laatste dagen in het Papendrechtse met kort haar, achter mijn computer, photoshoppend, gitaarspelend, boeken lezend. Of liggend in de zon, of welvarend in de Biesbosch, uitetend, wandelend door de stad, met een bevallige dame [nn -red] aan mijn zijde. Uitslapend, met Pieter afsprekend, naar concert van Denison Witmer in Paradiso gaand, verjaardagen bezoekend, cadeautjes inpakkend, lijsten zagend, scheldend op alle drukkerijen, en in mijn hoofd dan toch weer langzaam allerlei spulletjes inpakkend.

Want verhuizen doe ik volgende week. En das ook leuk. Harderwijk here I come! En we drinken er eentje op mijn laatste dagen! -Een smoothie welteverstaan (begrijp dat goed [van modaliteit met explicatieve betekenis]). Zo-eentje waar je meteen de hele dag van vol zit, jeweettoch. Nou ja, tot zover deze update over mijn leven. Voor vragen, reacties, complimenten aangaande mijn nieuwe modieuze, bewonderlijke uiterlijk en anderszins opmerkingen, kunt u zich wenden tot het reactieformuliertje. Doe maar lekker veel reacties, das leuk joh! Nou, daaag.

Mag ik van jou van de dingen uit het leven de reactie? Hmm?