Arjen Scherff. Webmens

De Geur van Verbrande Muggen

werd gepost op 12 augustus 2007 en er zijn nu 8 reacties

De Geur van Verbrande Muggen; Dat zou zomaar een titel kunnen zijn van een van de nieuwe boeken van Nicci French. Of van Dan Brown, jeweetwel, maar dan meer in de vorm van 'het Verbrande Muggen Aroma' of iets in die geest.

In die geest, zeg ik bewust, want nog deze eigenste dag hoorde ik mijn vader tekeergaan over het fenomeen muggen. Over hoe die bezeten zouden zijn door demonen en dienaar van de allerslechtste. Nou, dat weet ik allemaal niet hoor, maar dat ze irritant zijn staat buiten kijf. Muggen, wie kent ze niet? Ik denk dat iedereen wel succesverhalen heeft over een recordaantal vermoorde muggen, behaald in één nacht. Ik geloof dat mijn record staat op 18 of 19. Jawel, hier spreekt een professional, iemand die weet waar hij over spreekt.

Wij wonen dus bij een manage. En bij een sloot. En bij de Merwede in de buurt. Onder de rook van Rotterdam en van Dordrecht. Mijn kamer is aan de oostkant (denk ik) en mijn kamer redelijk klein. Alle factoren die niet ten goede schijnen mee te werken wat muggen betreft. Dus iedere zomer hadden wij hier in huis weer horren waar je niets aan had achteraf, citroenzuur dat had moeten werken, cactussen, lampjes - écht van alles. En dan nog ging midden in de nacht het licht weer ergens aan en hoorde ik iemand met grote frustratie tegen de muur meppen waar de mug net had gezeten. En dan ging het licht weer uit. En weer aan. En...

Meppen kunnen we dus als de besten hier. Ik vooral. Ik sla ze dood met mijn pantoffel (#1), mijn handen (#2) of met mijn blauwe vliegenmepper van de Blokker (#3). Maar zeer recentelijk is daar dus een nieuw instrument bijgekomen: De elektrische vliegenmepper! Conventioneel en conservatief als ik ben, had ik het eerst niet zoveel op met dit nieuwerwetse apparaat. Al dat moderne gedoe altijd. Nee, doe mij maar gewoon de ouderwetse manier van oorlogvoeren: slaan tot ze niet meer bewegen. En dan de lijkjes laten hangen als afschrikwekkend voorbeeld voor de rest van zijn vriendjes.

Tot voorkort. Want langzamerhand begin ik toch steeds meer naar dat nieuwe ding te reiken. Zo simpel als het ding eruitziet, zo dodelijk is zijn uitwerking, vergis je niet! Punt daarmee is namelijk dat je gewoon niet hoeft te slaan. Je ziet een mug, houdt de mepper in de buurt, zorgt dat ie wegvliegt (blazen ofzo als dat niet anders lukt, opjagen is het leukst) en laat hem te pletter vliegen tegen het schrikdraad van het ding. Tamelijk simpel concept, maar geniaal zeg ik je. Die beesten weten niet wat hen overkomt! Die kennen dat helemaal niet, zoiets. Plotseling is de 3000-jarige kennis die ze hebben opgebouwd om aan de mensheid te ontkomen na hun nachtelijke escapades waardeloos geworden! Hop, een paar volt en de mug is no more. Dát moet nou echt ronduit vernederend zijn voor ze.

En puur om ze dat nog even in te wrijven, laat ik de lijkjes altijd nog nét even wat langer nabranden, tot ze volledig geroosterd zijn. De lucht vult zich dan met de geur van verbrand muggenvlees, en ja, let wel, ons eigen verbrande bloed. En als één mug dan niet genoeg was om je moordlustige gevoelens te vervullen, dan zit er altijd nóg wel één ergens op de muur. Langpootmuggen, steekmuggen, kriebelmuggen, knutten, dansmuggen - jawel, maar liefst 25 muggenfamilies kennen we hier in Nederland! Dus wij kunnen de komende tijd nog wel even vooruit. Laat de lucht gevuld zijn met de geur van brandende muggen! En zo nu en dan nog eentje gewoon op de ouderwetse manier doodslaan, mag ook heus nog wel een keer hoor, dat blijft er toch gewoon in bij ons denk ik. Wie weet hoe de volgende generatie daarover denkt. Goh, ik word oud. Bijna...

Mag ik van jou van de dingen uit het leven de reactie? Hmm?